عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ کَانَ فِی زَمَنِ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ رَجُلَانِ فِی الْحَبْسِ فَأُخْرِجَا فَأَمَّا أَحَدُهُمَا فَسَمِنَ وَ غَلُظَ- وَ أَمَّا الاْخَرُ فَنَحِلَ وَ صَارَ مِثْلَ الْهُدْبَةِ فَقَالَ مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ لِلْمُسْمَنِ- مَا الَّذِی أَرَى بِکَ مِنْ حُسْنِ الْحَالِ فِی بَدَنِکَ قَالَ حُسْنُ الظَّنِّ بِاللَّهِ- وَ قَالَ لِلاْخَرِ مَا الَّذِی أَرَى بِکَ مِنْ سُوءِ الْحَالِ فِی بَدَنِکَ قَالَ الْخَوْفُ مِنَ اللَّهِ فَرَفَعَ مُوسَى بِیَدِهِ إِلَى اللَّهِ فَقَالَ یَا رَبِّ قَدْ سَمِعْتَ مَقَالَتَهُمَا فَأَعْلِمْنِی أَیُّهُمَا أَوْلَى فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَیْهِ صَاحِبُ حُسْنِ الظَّنِّ بِی
یعنی:
امام صادق علیه السّلام فرمود: در زمان حضرت موسى بن عمران دو مرد زندانى بودند و آزاد شدند، که یکى از آنها چاق و درشت هیکل و دیگرى لاغر بود و مانند حشره اى کوچک (خرخاکى ) گردیده بود. موسى بن عمران به شخص چاق گفت : این سرحال بودن بدنت را از چه مى بینم ؟ گفت : از خوش گمانى به خدا، و به دیگرى گفت : این بدحالى را در بدنت از چه مى بینم ؟ گفت : از ترس خدا. موسى بن عمران دستش را بسوى خدا بلند کرد و گفت : پروردگارا! شنیدى قول این دو را اینک آگاهم کن کدامیک افضل است ؟
خداوند به او وحى کرد که : آنکه به من خوش گمان است برتر است .
ادامه مطلب